Op 3 mei werd Rocky geboren als Limo. Half juli overleed Tobie. Daar waren we heel verdrietig van. Een paar weekjes hebben we een leegte gehad in ons huis. Zeker voor Frans was dat heel erg wennen. Eigenlijk kon hij er niet aan wennen. Op een donderdag om half 6 ’s-middags besloten we dan nog met een kennel te bellen of ze puppy’s hadden. En ja hoor. Een standaard ruw harige teckel. We mochten zelfs nog langs komen. Dus wij gelijk in de auto om te gaan kijken. Daar aangekomen waren we natuurlijk gelijk verkocht. Overal waar ik keek zag ik teckels. In afgeschermde ruimte zat hij dan met zijn broertje en nog een andere teckel. Limo. Hij werd gelijk omgedoopt in Rocky. Lekker stoer bij zo’n klein hondje. Hoewel ik me afvraag of hij wel zo klein blijft want hij groeit als kool. Rocky mocht gelijk mee. Dat was een hele ervaring zomaar weggerukt uit je vertrouwde plekje en bij je broertje en moeders die er ook rondscharrelde. Mee naar Den Haag. De grote stad in. Nou dat was wennen. Elk geluidje en wat er ook beweegt moet natuurlijk bekeken worden. Het is ook soms wel een beetje eng. Als het te eng is gaat hij erbij zitten om het rustig te bekijken. Gelukkig went hij al aardig. Moet natuurlijk nog goed leren om zijn plasjes en poepjes niet in huis te doen. Maar ook dit gaat heel erg goed. Ja en in huis is er natuurlijk ook van alles om te ontdekken. Ondanks zijn vele speeltjes zijn snoertjes, schoenen en de vuile was ook erg leuk om mee te spelen. Afgelopen zaterdag ging er heel wankelig een pootje omhoog. Dus hij wordt echt al een grote jongen. Hoewel dit ook wel een beetje een vergissing was. Nu is ook de tijd aangebroken dat de tandjes gewisseld gaan worden. De melk tandjes zijn erg scherp. Dat heb ik wel ervaren want hij vindt mij handen en tenen erg leuk. Me tante en vader zijn reuze trots op hem. Helaas is op 5 augustus mijn vader overleden. Rocky is een heel goed medicijn om het verdriet te verwerken.
Na een dagje spelen en wereld verkennen moet hij ook even rusten.
